Main image
2nd March
2008
written by Bart Suichies

Afgelopen vrijdag belandde ik toevalig met een vriend op de spoed-afdeling van het Oogziekenhuis van Rotterdam, waar ik in de wachtkamer geconfronteerd werd met deze ‘oog’-spreekwoorden, groots uitgespeld over de gehele achterwand.

Media in het oogziekenhuis

Nu is het natuurlijk best een leuk idee om op deze manier te communiceren met klanten (en best vooruitstrevend voor een medische instelling), maar toch krijg ik het idee dat de uitwerking in dit geval niet helemaal doordacht is. Want wie een beetje zijn spreekwoorden en gezegden kent, ziet:

a) maar 1 uitgesproken positief spreekwoord.
b) 4 spreekwoorden met negatieve ’smaak’ en een 5e dat hooguit neutraal is.
c) 2 spreekwoorden waar wordt gesproken over scherpe objecten in je oog.

Ik begrijp dat een oogspecialist misschien niet direct een deskundige op het gebied van communicatie is, maar toch vraag ik mij af welke boodschap het ziekenhuis hiermee denkt uit te zenden. En waarom niemand zich heeft afgevraagd of bovenstaande spreekwoorden wel de meest geschikte zijn om die beoogde boodschap over te brengen, een paar minuten voordat een patiënt de behandelkamer in stapt…

Aanvulling
Zojuist heb ik ontdekt dat het oogziekenhuis is genomineerd voor de nationale renovatieprijs. Een korte quote uit de omschrijving van de inzending.

Uitgangspunt van de renovatie was met name angstreductie (iedereen die het oogziekenhuis bezoekt is bang om blind te worden). Elementen die angst verminderen zijn traditie (laten zien dat je het al lang doet), innovatie (laten zien dat je niet inslaapt/ met de tijd mee gaat), transparantie (laten zien wat je doet) en licht, lucht en ruimte. Deze uitgangspunten ziet men terug in musea waar oud en nieuw vaak samen komen. Om die reden is niet voor een ‘ziekenhuisarchitect’ gekozen, maar voor een binnenhuisarchitecte die zich voornamelijk bezig houdt met musea, te weten Marijke v/d Wijst.

Ik ga toch maar eens contact zoeken met de communicatie-afdeling…

7 Comments

  1. 04/03/2008

    Wat een mooi voorbeeld…of eigenlijk triest voorbeeld. Er heeft daar iemand geen oog gehad voor de communicatieve kant van een beschilderde muur.

  2. 04/03/2008

    En dat terwijl het oogziekenhuis wat (online) communicatie betreft zeer hoog aangeschreven wordt binnen de medische wereld..

  3. Fascal
    10/03/2008

    En dan te bedenken dat ze het mooie spreekwoord “De ogen zijn de vensters van de ziel” vergeten zijn! Dat zou ik nou een mooie tekst vinden voor op zo’n plek.

  4. 28/03/2008

    Beste Bart,

    En hadden ze ‘oog’ voor jouw kritische opmerkingen? Jouw artikel heeft mij inspiratie opgeleverd over hoe je op een leuke manier onderwerpen op je blog bespreekbaar maakt. Ga eens kijken hoe ik hier mee aan de slag kan.

    Hartelijke groet,
    Marco Bouman

  5. 29/03/2008

    Hi Marco,

    Dank voor je reactie en leuk om te horen dat het je inspiratie oplevert, aangezien dat een van de doelen was van dit weblog.

    Wat betreft het ziekenhuis, ik heb ze gewezen op deze pagina, maar na een snel 1e antwoord (’we sturen het door naar de afdeling die hierover gaat’, ik neem aan dat dat de communicatie-afdeling is) is het al een tijdje stil. Ik zal het nog eens vragen.

  6. 08/04/2008

    Reactie van het oogziekte (waarvoor mijn complimenten, daar kunnen veel ziekenhuizen nog wat van leren)

    [...] Alle kunstwerken (en dus ook de teksten en de woorden op de muren) hebben een relatie tot het oog, kijken, zien.
    We krijgen altijd positieve reacties, omdat de spreekwoorden uitlokken dat mensen even niet nadenken over hun aandoening, maar bijvoorbeeld andere spreekwoorden gaan bedenken.

    Zelf ben ik van mening dat als mensen even aan de teksten denken, in plaats van aan hun aandoening of hun angst, wij geslaagd zijn in onze communicatie door middel van de kunstwerken.

    Ik ben erg benieuwd wat u van deze zienswijze vindt!

    [...]

    Mijn reactie

    [...] waarom niet de positievere spreekwoorden kiezen (in plaats van bijvoorbeeld degenen die een associatie hebben met puntige dingen en ogen)?

    [...]

  7. 09/04/2008

    En een aanvullende reactie van het ziekenhuis (waarvoor wederom dank!)

    Het feit dat de teksten in die wachtruimte negatief zijn is – voor zover ik kan bedenken – puur toeval. Andere spreuken worden ook gebruikt in Het Oogziekenhuis, maar niet in die wachtruimte…

    Overigens heb ik onlangs ook een discussie gehad over een ander kunstwerk in Het Oogziekenhuis. Het gaat om een foto van Paul Huf. De naam van de foto is me ontschoten, maar het is een foto van een man met zijn hoofd in zijn handen. Een reactie van één van de personen die deelnam aan de kunstrondleiding is dat hij het een trieste foto vond. Maar feitelijk kan de man aan het denken, aan het huilen (van blijdschap?) of aan het rusten zijn.

    Al pratend zijn we er achter gekomen dat een beeld wat niet uitgesproken positief is, veel meer stof tot nadenken geeft dan een ‘blij’ beeld. Zijn we daar dan zo op uitgekeken?