Het feit dat de teksten in die wachtruimte negatief zijn is – voor zover ik kan bedenken – puur toeval. Andere spreuken worden ook gebruikt in Het Oogziekenhuis, maar niet in die wachtruimte…

Overigens heb ik onlangs ook een discussie gehad over een ander kunstwerk in Het Oogziekenhuis. Het gaat om een foto van Paul Huf. De naam van de foto is me ontschoten, maar het is een foto van een man met zijn hoofd in zijn handen. Een reactie van één van de personen die deelnam aan de kunstrondleiding is dat hij het een trieste foto vond. Maar feitelijk kan de man aan het denken, aan het huilen (van blijdschap?) of aan het rusten zijn.

Al pratend zijn we er achter gekomen dat een beeld wat niet uitgesproken positief is, veel meer stof tot nadenken geeft dan een ‘blij’ beeld. Zijn we daar dan zo op uitgekeken?

[...] Alle kunstwerken (en dus ook de teksten en de woorden op de muren) hebben een relatie tot het oog, kijken, zien.
We krijgen altijd positieve reacties, omdat de spreekwoorden uitlokken dat mensen even niet nadenken over hun aandoening, maar bijvoorbeeld andere spreekwoorden gaan bedenken.

Zelf ben ik van mening dat als mensen even aan de teksten denken, in plaats van aan hun aandoening of hun angst, wij geslaagd zijn in onze communicatie door middel van de kunstwerken.

Ik ben erg benieuwd wat u van deze zienswijze vindt!

[...]

Mijn reactie

[...] waarom niet de positievere spreekwoorden kiezen (in plaats van bijvoorbeeld degenen die een associatie hebben met puntige dingen en ogen)?

[...]

Dank voor je reactie en leuk om te horen dat het je inspiratie oplevert, aangezien dat een van de doelen was van dit weblog.

Wat betreft het ziekenhuis, ik heb ze gewezen op deze pagina, maar na een snel 1e antwoord (’we sturen het door naar de afdeling die hierover gaat’, ik neem aan dat dat de communicatie-afdeling is) is het al een tijdje stil. Ik zal het nog eens vragen.

En hadden ze ‘oog’ voor jouw kritische opmerkingen? Jouw artikel heeft mij inspiratie opgeleverd over hoe je op een leuke manier onderwerpen op je blog bespreekbaar maakt. Ga eens kijken hoe ik hier mee aan de slag kan.

Hartelijke groet,
Marco Bouman