Het hele verhaal?
Maar vertelt deze presentatie van 11 maanden geleden het hele verhaal? In mijn ogen niet helemaal. Hoewel het namelijk goed beschrijft waarom succesvolle sociale netwerken draaien om sociale objecten, verklaart het in mijn ogen bijvoorbeeld niet goed genoeg hoe een sociaal netwerk bijvoorbeeld ongeschonden door de 1e levensfase (de fase met weinig gebruikers) komt. Kort gezegd: hoe breng je een sociaal netwerk nu van niets naar iets?

Het nut van sociale netwerken
Want iedereen die ooit zelf betrokken is geweest bij de ontwikkeling van nieuwe sociale netwerken (of communities in zijn algemeenheid), weet dat ledengroei niet vanzelf gaat, maar een grote investering vereist. Dat heeft vooral te maken met het feit dat het nut van sociale netwerken exponentieel toeneemt, zodra er meer gebruikers zijn (de zogenaamde wet van Metcalfe). Echter, de keerzijde van die medaille is dat er over het algemeen maar weinig nut is voor de early adopters in je netwerk: juist een groep die je te vriend wil houden! Tenzij je je sociale object functioneel weet te maken…

Functionele sociale objecten
Met de functionaliteit van een sociaal object bedoel ik de mate waarin een sociaal object nut heeft voor één individuele gebruiker. Functionele sociale objecten zorgen ervoor dat nieuwe sociale netwerken zelfs in een zeer vroeg stadium aantrekkelijk kunnen zijn voor gebruikers. Denk bijvoorbeeld aan Flickr, Youtube of last.fm: deze sociale netwerken stellen gebruikers niet alleen in staat iets te delen, ze stellen ze ook – zonder dat je gebruik maakt van het sociale aspect – in staat om als individu gebruik te maken van hun diensten. Waar je bij een sociaal netwerk als Twitter een toehoorder nodig hebt om überhaupt gehoord te worden, kun je bij deze netwerken lekker zelf foto’s en video’s bekijken of naar muziek luisteren, zonder dat je daarvoor relaties aan hoeft te gaan. Het is dus eigenlijk een dienst, met optioneel een sociaal netwerk daaromheen.

Het sociale aspect zorgt bij deze netwerken als het ware voor een extra laag, die waarde toevoegt aan de al bestaande dienst. Het is de slagroom op de taart. Ter illustratie van dit verhaal een diagram met daarin een aantal sociale netwerken.

Trends
Als we het diagram bekijken in het licht van een aantal ontwikkelingen, dat nu plaatsvindt, zien we een een trend richting netwerken die zowel functioneel als sociaal zijn. Zo zien we een aantal diensten rondom het über-sociale Jaiku/Twitter ontstaan, die een hogere mate van functionaliteit voor individuele gebruikers hebben (denk bijv. aan een ‘dienst’ als FriendFeed). Aan de andere kant van het spectrum zien we bestaande diensten met de dag socialer worden (bijv. de deelbaarheid van berichten in Google Reader) en traditionele producenten van diensten (zoals Microsoft) uit alle macht het sociale domein proberen te betreden.

Conclusie
De conclusie die je daaruit kan trekken, is dat steeds meer diensten sociaal worden en steeds meer sociale netwerken functionele sociale objecten krijgen. In mijn ogen is dat een trend, die nog in de kinderschoenen staat, maar onomkeerbaar is en grote gevolgen zal hebben. Immers, vooral de rol van het sociale netwerk als zodanig lijkt daarmee uitgespeeld. Charlene Li van Forrester zegt hierover het volgende:

We zullen het als onlogisch gaan zien om naar een sociaal netwerk te gaan om sociaal te zijn. [...] Sociale netwerken zullen als lucht worden, ze zullen overal zijn waar we ze nodig hebben.

Deze ontwikkeling zal gepaard gaan met grote veranderingen in het speelveld van sociale netwerken en diensten, iets waarvan we de eerste tekenen al hebben gezien in de vorm van investeringen in Facebook, de overname van MySpace door Time Warner en de vooralsnog mislukte vorming van MicroHoo. Opvallend hierbij is, dat de investerings-liefde voorlopig vooral vanuit het functionele domein aan het sociale domein gericht lijkt en niet zozeer andersom. Dat lijkt op het eerste gezicht te impliceren dat een dienst makkelijker sociaal te maken is dan een sociaal netwerk functioneel, maar het zou ook legio andere oorzaken kunnen hebben (gebrek aan middelen bij de sociale netwerken, het feit dat ze zich nog vroeg in de levenscyclus bevinden, etc).

De winnaars?
Het zal de komende tijd in ieder geval zeer interessant worden om te zien welke spelers uiteindelijk als winnaars en verliezers van deze strijd om de functionele sociale objecten uit de bus komen. Vanuit de diensten-hoek lijken Google en Microsoft beide goede kaarten te hebben, terwijl de sociale netwerken andersom vooralsnog een stuk minder interesse tonen. Uitzondering hierop zijn wellicht de telecommunicatie-bedrijven, die momenteel hard op zoek zijn naar mogelijkheden om meer traffic op hun bestaande netwerken te genereren. Daarnaast zijn er nog de grote mediabedrijven, die haast uitgespeeld lijken, maar nog altijd over een gigantisch vermogen beschikken. Als laatste een gevaarlijke outsider in de strijd: gamestudios. Zij scoren van nature al sterk op zowel de functionele, als de sociale as en moeten – ook gezien de recente omzetcijfers – in de toekomst absoluut niet onderschat worden..

The greatest winners in social media funded by advertising are Google and Yahoo.

Sociale media: Hip, hot en vooral erg happening. En zoals het elke populaire ontwikkeling betreft, trekt ook de sociale media een hoop goudzoekers aan. Hoewel geld misschien niet direct de meest verheffende reden is om in de sociale media te stappen (2.0 is natuurlijk about people!) is het wel een essentieel onderdeel van iedere succesvolle business.

Drie Finse wetenschappers onderzochten diverse businessmodellen in sociale media. Hun onderzoeksresultaten hebben ze onlangs gepresenteerd in het rapport: Ads by Google, and other social media business models (PDF), oftewel: de golddiggers guide to social media!

Social media provides many new business opportunities. When designing services, it is also important to develop a business model. You cannot succeed without a model, and advertising is not sufficient to create reasonable revenue, at least not for all players. This is particularly true with small countries and language groups, such as in Finland. The designer of a service can utilise the business models presented in this report. In addition to an innovative idea, someone should be ready to pay for the service, at least through some route.

Ga eens geld verdienen!
Het rapport geeft interessante inzichten in verschillende klassieke en nieuwe (sociale) businessmodellen en beschrijft een aantal belangrijke elementen die een rol spelen bij sociale diensten (waaronder het onder Second Lifers inmiddels bekende begrip: actieve gebruikers!). Verder zijn de onderzoekers redelijk stellig in hun conclusie: het ontbreekt de meeste sociale media business aan een fatsoenlijke manier om geld te verdienen!

Al eerder schreef ik over TomTom, dat met MapShare een sociale tak aan zijn bestaande businessmodel toevoegt, als voorbeeld voor een organisatie die succesvol over de strategie en het businessmodel heeft nagedacht. Naar aanleiding van het onderzoeksrapport vraag ik me wel twee zaken af:

1. Is het gebrek aan een degelijk businessmodel in veel sociale media diensten niet inherent aan het ’sociale groeipad’?
2. Gaat sociale media op het moment niet gewoon teveel over marketing en te weinig over sales?

Gefaseerd modelleren
Wat betreft de eerste vraag: Waarschijnlijk wel, maar dat is natuurlijk geen reden om aan het eind van de rit nog steeds geen businessmodel te hebben! Het is bekend dat veel sociale media diensten klein worden opgezet en dan ofwel groot worden, ofwel niet. Vaak zijn de investeringskosten laag, in ieder geval tot het moment dat er opgeschaald gaat worden en er dus een succesvol proof-of-concept is. Een interessante post hierover komt van Guy Kawasaki, de oprichter van Truemors.

Ik geloof dan ook sterk in businessmodellen die meegroeien met de ontwikkeling van een business. Wat ik hiermee bedoel is dat een startup op een andere manier geld verdient dan een gevestigde business. Het is daarom in mijn ogen verstandig om een fasering aan te brengen in het businessmodel, die rekening houdt met de groei van startup naar gevestigde partij. Dat kan op basis van tijd, maar ook op andere variabelen, zoals gebruikersaantallen, activiteit van gebruikers, etc.

Als Schoolbank.nl zijn businessmodel gefaseerd had gepland, had het ongetwijfeld niet zoveel gebruikers verloren toen het van gratis service naar een betaalde dienst ging. Sterker nog, dan had het die kardinale fout niet gemaakt!

Sales onderbelicht
De tweede vraag is lastiger te beantwoorden. Duidelijk is dat het hip, hot & happening imago van sociale media ervoor hebben gezorgd dat een hoop bedrijven op korte termijn publiciteit willen scoren en minder geïnteresseerd zijn in het sociale mediakanaal op de lange termijn. Ook is duidelijk dat veel initiatiefnemers van sociale media diensten zich vooral richten op ‘people empowerment’. Hierbij wordt vooral geredeneerd vanuit een overtuiging om iets te betekenen voor gebruikers. Dat die redenatie ook geld kan opleveren, blijkt wel uit de verkoop van Youtube (zonder businessmodel!) aan Google ter waarde van 1.3 miljard dollar.

Toch heb ik het gevoel dat sales op dit moment een onderbelichte factor is, die zich ongetwijfeld nog zeer sterk zal gaan ontwikkelen. Het is echter wel aan de nieuwe startups om hierin het voortouw te nemen! Niet alleen om zonder investeerders een business op te kunnen bouwen, maar vooral om een gezond fundament te leggen voor sociale media in zijn algemeenheid. Want zonder dat fundament hebben zelfs de grootste spelers van de sociale media het moeilijk. Vraag dat maar aan Wikipedia!

Kortom
Ads by Google, and other social media business models (PDF) zit boordevol nuttige informatie en is een absolute must-read voor iedereen die in de sociale media actief is!

Inspiratiebronnen: Content Cantina & Marc Andreessen.

Zo op het eerste gezicht lijkt het een heel aardig boek en ik ben dan ook erg benieuwd naar de concrete verbanden die beloofd worden. Zouden er ook tips gegeven worden om klassiek ‘gesloten’ organisaties te kunnen openen in dit kader?

De verkenning ‘Open voor business’ begon bij de vraag welke betekenis we moeten hechten aan het fenomeen open-sourcesoftware. Het resultaat is een boek waarin de auteurs stellen dat in gemeenschappen werken en waarde creëren, zoals bij open-sourcesoftwareproductie, zich zal verspreiden naar gebieden buiten het bekende softwaredomein. Open-sourcesoftwareproductie wordt dus relevant voor ieder bedrijf, als model voor een nieuwe vorm van innovatie, ‘open innovatie’.

[..]

De vele voorbeelden van open innovatie die in dit onderzoek werden verzameld, leidden steevast tot dezelfde conclusie: meer openheid loont. De consequenties van de nieuwe innovatieaanpak kunnen echter diep insnijden op essentiële elementen van de bedrijfsvoering: open innovatie vergt ook een open businesscultuur.

[..]

Het aardige van dit boek en de reden dat we het u van harte willen aanbevelen, is dat het heel concrete verbanden legt tussen het maken van open-sourcesoftware en innovatie.

Nu nog een manier vinden om 190 bladzijden lekker online te lezen. Zijn er ook pdf-lezers die dergelijke grote bestanden ook leesbaarder kunnen maken voor een beeldscherm?

Bron: ViNT, de jongens achter Me the Media, waar ik dinsdag eens een kijkje ga nemen.

I am in awe over the quality of Marc Andreessen’s blogging. How come he waited so long to do this? Has he been saving these posts up for years and is now laying them on us day after day?

Marc schrijft uitgebreid onder meer over waarom er niet zoiets is als web 2.0, hoe je de beste mensen inhuurt en hij maakt en passant ook nog eens een zeer interessante analayse van Facebook.

In een recente post schrijft Marc over een rapport dat de dot-com creatie aan het eind van de jaren 90 onderzoekt. Opvallend aan dit rapport is dat het een veel genuanceerder beeld schetst dan het beeld dat de meeste mensen (waaronder ikzelf) hebben over die periode.

Approximately 50,000 startups were founded in the United States between 1998 and 2002 to exploit the commercialization of the Internet. The survival rate of Dot Com ventures founded during the height of the bubble in late 1998, 1999, and 2000 was a surprisingly high 48%, in line with if not higher than that observed in prior instances of industry emergence…

Technology entrepreneurship in the Dot Com Era was more successful than people imagine today, and there was more of it than originally reported…

Ik vraag mij af hoe dit genuanceerde beeld zich verhoudt tot de huidige situatie.

Echter, er bestaat zoiets als ’six degrees of separation’, waardoor het vrijwel onmogelijk wordt dit soort zaken geheim te houden. En dan is het best opmerkelijk dat, nog los van het feit of ik de persoon in kwestie ken, ik in mijn leven nog nooit iemand ben tegengekomen, die in zijn vriendenkring iemand kent die iemand kent met zo’n meetkastje, of er ook maar van gehoord had. En dat terwijl het onderwerp meerdere malen ter sprake is gekomen, zowel online als offline.

Deze aanpak van kijkcijfer meting lijkt dus niet bepaald transparant en/of controleerbaar en het is op zijn zachtst gezegd wel een héél goed bewaard geheim. Maar goed, ik ben van goed vertrouwen en laat ik er van uit gaan dat die dingen bestaan. Waarom zouden programmamakers, zenders, bedrijven en marketeers gezamenlijk zo moeilijk doen?

Ryan Karpeles schrijft er het volgende over:

Companies continue to advertise on unproven mediums. TV, radio and billboards don’t yield exact ROIs. Yet thousands of companies blow millions of dollars a year to advertise through these (one-way!) channels.

Businesses are willing to pay $1.3 million for a 30 second spot on American Idol. But for some reason they’re worried about paying $5 a month to have a blog(?!). The “WTF-O-Meter” is going ballistic.

Maybe our goals are out of order. Perhaps we should be comparing the ROI of social media to the ROI of other “unproven” mediums. Maybe when companies start to realize that their $1.3 million TV ad didn’t have an exact ROI (or even a positive one), they’ll start to see the light. Suddenly a blog, at $60 a year, sounds like quite a bargain.

Hiermee geeft hij in mijn ogen haarfijn uit waar het probleem op dit moment ligt. Vrijwel iedereen kiest nog voor de ‘oude vertrouwde’ kanalen in plaats van de nieuwe mogelijkheden, die meetbare resultaten opleveren, maar nog relatief onbekend zijn. Daarom is reclametijd rond de wk-finale zo duur en kost het adverteren op een sociale media-site nog vrijwel niets. Dat was toch altijd zo!?

Het is precies de reden waarom de ’schimmigheid’ rond kijkcijfers bestaat en ook nog wel een tijdje zal blijven bestaan. Omdat in de klassieke kanalen nog veel te veel geld wordt uitgegeven, zonder dat duidelijk hoeft te zijn waar aan! Zowel de zenders & programmamakers als klassieke marketeers varen daar wel bij.

Wat echter mist is een eerlijke vergelijking in de return on investment van de klassieke kanalen tegenover nieuwe kanalen. TV = massa, maar hoeveel massa precies? En wat heb je eraan als bedrijf? Hoeveel mensen converteren nu daadwerkelijk per euro op een advertentie rondom het WK voetbal? In de klassieke kanalen is het eigenlijk niet te meten.

En dáár ligt nu juist de kracht van de nieuwe kanalen. Álles is meetbaar! Zonder veel moeite kun je zien hoe mensen reageren op advertentiecampagnes, hoeveel mensen reageren op calls to action en hoeveel mensen er uiteindelijk converteren. In real-time, dus een beetje marketeer optimaliseert zijn campagne direct als blijkt dat deze niet helemaal goed wordt ingezet.

Bovendien is massa niet meer zaligmakend. Met de verregaande profilering van consumenten door sociale netwerken (iets wat me laatst opviel: gebruikers van Hyves geven graag hun merkenloyaliteit prijs, volgens mij beseffen ze niet hoeveel waarde dit heeft voor Hyves en zijn adverteerders) is het namelijk mogelijk om de conversie-ratio en daarmee de ROI te vergroten. Niet langer hoeft een heterogene doelgroep op hetzelfde moment benaderd te worden, via de nieuwe kanalen kunnen bedrijven 1:1 in contact komen met hun eigen consument. Op die manier in contact treden met de consument is niet alleen een stuk goedkoper, er is ook nog eens geen dure representatieve selectie van 1220 huishoudens voor nodig!

Dit alles leidt tot een eenvoudige boodschap voor marketeers en hun klanten: Stel je marketingmix altijd samen op basis van je ROI en zorg er altijd voor dat die ROI meetbaar is! Een meetbare ROI zal zonder twijfel het gelijk van de nieuwe kanalen bewijzen.

Uiteraard zijn er bijzonder veel eigenschappen die het succes/falen van innovaties bepalen, maar ik wil me hier even toeleggen op één specifieke benadering. Volgens mij is het namelijk zo, dat hoe meer het object van innovatie te maken heeft met basishandelingen van mensen, hoe groter de kans is, dat iets ‘the next big thing’ wordt. Anders gezegd: hoe beter de innovatie veel voorkomend gedrag van mensen ondersteunt, hoe groter de kans op succes.

Vier soorten handelingen.
Laten we eerst eens kort kijken naar menselijk gedrag. Uit welke verschillende generieke handelingen bestaat gedrag en hoe definiëren we die handelingen? We kiezen voor twee variabelen.

1. Op basis van frequentie – hoe vaak wordt een handeling uitgevoerd?
2. Op basis van hoeveelheid – hoeveel mensen voeren een handeling uit?

Bovenstaande indeling levert onderstaande matrix op met vier generieke handelingen, een algemene handeling, een routinehandeling, een specifieke handeling en een basishandeling.

The next big thing? De kracht van aantallen!
Hoe heeft het gedrag van mensen nu te maken met the next big thing? Simpel: dat heeft te maken met de kracht van aantallen! Hoe specifieker het gedrag is dat door de innovatie veranderd wordt, hoe kleiner de impact. Zo zal woningsite Funda misschien innovatief zijn voor woningzoekenden, maar het zal nooit the next big thing worden, simpelweg omdat het slechts de mensen die een huis willen kopen (een algemene handeling) ondersteunt. Dit is ook precies de reden waarom Google wél een big thing is. Veel mensen gebruiken het product met een hoge frequentie (2.7 miljard zoekopdrachten per maand!), omdat het een basishandeling (zoeken) innoveert.

Het succes van innovaties heeft dus eigenlijk weinig te maken met techniek, maar vooral met de potentiële markt, die wordt bepaald door de mate waarin gedrag van mensen ondersteund wordt: hoeveelheid x frequentie. Het betekent tegelijkertijd dat innovatoren die op zoek zijn naar the next big thing voorzichtig moeten zijn met het aanbrengen van focus. Je wordt namelijk alleen een big thing als je de manier waarop we basishandelingen uitvoeren weet te innoveren!

Voor een big thing is het nodig dat je:
de manier waarop we zoeken innoveert (Google)
in plaats van
de manier waarop we huizen zoeken innoveert (Funda).

Voorbeelden uit het verleden.
Vraag: Wat hebben de auto, Google, eBay, water in flesjes, mobiele telefoons, social media, de iPod, ons rioleringsstelsel, YouTube, Voip, de anti aanbaklaag & het internet gemeen?
Antwoord: Het zijn allemaal innovaties op het gebied van basishandelingen en ze hebben allen de manier waarop we deze uitvoeren voorgoed veranderd. Ze hebben een brede focus en spreken dus een groot aantal mensen aan. Al deze mensen komen vaak in aanraking met de innovatie, omdat het handelingen ondersteunt die zeer vaak voorkomen (verplaatsen, zoeken, kopen, drinken, communiceren, delen, luisteren, ontlasten, kijken, etc). En guess what? Al deze innovaties zijn ‘big things’ geweest!

Voorbeelden uit de toekomst?
Kunnen we op basis van de bovenstaande indeling in handelingen nu voorspellen wat ‘the next big thing’ gaat worden? Ja en nee. Het is in ieder geval belangrijk in te zien dat elke innovatie bepaald gedrag van mensen moet ondersteunen – al was het alleen maar omdat de innovator dan de toekomstige klant en zijn doelen centraal stelt! – en dat hoe vaker dit gedrag voorkomt, hoe groter de kans is dat een innovatie succesvol zal zijn of zelfs een big thing wordt.

Het blijft echter moeilijk te voorspellen op welke manier een handeling ondersteund moet worden door een innovatie om the next big thing te worden. Het is eenvoudiger om naar nieuwe innovaties te kijken en jezelf af te vragen: ondersteunt deze innovatie een basishandeling? Is het antwoord ontkennend, dan heb je in ieder geval niet met ‘the next big thing’ te maken.

Dan blijft er slechts één vraag onbeantwoord: Zal de iPhone de basishandeling communiceren genoeg ondersteunen en innoveren om ‘the next big thing’ te worden? Ik denk het niet, maar de tijd zal het leren.

Rituelen, routines & gewoonten.
Het verschil tussen rituelen en de normale dagelijke routines en gewoonten is dat een ritueel beschreven wordt als “een serie van handelingen die ons transformeert van de ene emotionele staat naar de andere”. Het draagt daarmee een emotionele betekenis met zich mee. BBDO herkende in zijn onderzoek vijf verschillende rituelen die dagelijks plaatsvinden:

1. Preparing for battle (het ochtendritueel)
2. Feasting (een verbinding aangaan met de rest van je stam met voedsel)
3. Sexing up (je opdirken)
4. Returning to camp (thuiskomen van je werk)
5. Protecting yourself for the future (het avondritueel)

Van deze rituelen zijn het ochtend- en avondritueel het sterkst. In elk van deze rituelen hebben we een bepaalde emotionele staat, die een bepaald gedrag met zich meedraagt, iets wat bevestigd wordt door antropologist Norman Stolzoff:

Het idee dat de dag in verschillende betekenisvolle perioden kan worden ingedeeld is slim, rituelen vormen een betekenis.

Rituelen en marketing.
Waarom is het nou zo interessant om deze rituelen in beeld te brengen? Voor de marketeer is het antwoord eenvoudig. Bij veel van de rituelen zijn namelijk ‘favorieten’ van mensen betrokken. BBDO hoopt dat de onderzoeksresultaten eraan bijdragen deze favorieten te kunnen veranderen in de de producten van hun klanten. Zo zouden marketeers in China, waar een groot deel van de mensen onderweg naar zijn werk ontbijt, zich kunnen focussen op breakfast-to-go-concepten, terwijl dit in Spanje geen enkele zin zou hebben. En zo zou een showergel in Polen (waar ze ’s avonds douchen) meer de relaxende werking kunnen benadrukken, tegenover een juist verfrissende werking in Mexico (waar ze ’s ochtends douchen).

Op deze manier zorgen de inzichten van het BBDO onderzoek ervoor dat merken niet alleen kijken naar marktaandelen, maar ook naar het aandeel dat ze kunnen hebben in het leven van mensen. En dat is natuurlijk erg interessant! Echter, merken werken daarmee ook aan een levenslange relatie tussen merk en consument, tenminste: als de marketeer erin slaagt ‘de code te breken’ en het merk in een van deze vijf rituelen te passen.

De vraag die rest is deze: willen we dat? Uiteraard kan ik me vanuit de marketingkant voorstellen dat het ‘inbreken’ in de rituelen van mensen een goed middel is om mensen loyaal richting je merk te maken. Aan de andere kant: een ritueel gaat ook over veiligheid. Mensen vallen terug op een basaal gedragspatroon, waarover ze niet hoeven na te denken. Dat geeft mentale en fysieke rust en dat is in mijn ogen een belangrijke rol van een ritueel. Door rituelen te willen breken en deze specifiek bloot te stellen aan nieuw te ontwikkelen  marketingmethoden, wordt misschien wel meer stuk gemaakt in menselijk gedrag dan wenselijk is.

Bron : Marikaya & Business Week.

Een van de pareltjes die ik onlangs heb ontdekt, is de website van TED, een conferentie waar de 1000 meest intrigerende en inspirerende denkers en doeners van onze wereld samenkomen en met elkaar spreken over de nieuwste ontwikkelingen op het gebied van technology, engineering en design. En hoewel de conferentie ´invitation only´ is en daar bovenop ook nog eens $4400 kost om te mogen deelnemen, is er via de site de mogelijkheid om een klein – maar zeer interessant – deel van TED te volgen in de vorm van de TEDTalks.

Ik heb er pas een paar gezien, maar sommige van de talks zijn zó fascinerend, dat ik ze absoluut wil aanraden..

• de TEDTalk van Ken Robinson over onderwijs en creativiteit
• de TEDTalk van Jeff Han met een demonstratie over een nieuwe interface-vrije computer

Het hele overzicht van de talks vind je hier. Laat je ook inspireren!

Being productive isn’t something that just happens. You don’t just sit down and be productive. Real productivity takes time. It’s a process. You make your way into it. Sometimes it takes 15 minutes or a half hour or an hour or more to really get in that zone. And when you’re in that zone you are actually getting real work done. But once you get knocked out of that zone it takes a real toll on you. You go from highly productive to annoyed.

Omdat ik zelf vooral online opereer, zijn het bij mij meestal de mails die me storen. En niet eens vanwege de verzenders van de mails, maar meer vanwege mijn eigen gevoel voor service. Om de een of andere reden vind ik het namelijk zelf enorm irritant als een mail niet binnen een uur beantwoord wordt en daarom wil ik zelf zo snel mogelijk mails beantwoorden. Een soort instant-stop van m’n productiviteit en ik weet zeker dat een groot deel van mijn collega’s dezelfde instelling heeft. Wat dat betreft wordt een ‘passive interruption’ gewoon een ‘active interruption’, want als ik het niet op die manier doe, dan ben ik de hele dag extreem onrustig met de vraag in mijn achterhoofd: “zou klant X of collega Y al over onderwerp Z hebben gemaild?” Het beantwoorden van de telefoon op momenten dat ik net lekker bezig ben is overigens een goede 2e productiviteitskiller.

Een zijstraat hiervan: Zelfs terwijl ik dit blogitem maak, heb ik al 2x 4x een inkomende mail gelezen, waarvan 2 spammails en 2 privemails. Proefondervindelijk kan ik zeggen dat beide ongeveer eenzelfde effect hebben op mijn productiviteit. Zou dat verlies aan productiviteit megenomen worden bij de kostenberekening van spam? In sommige gevallen kennelijk wel.

Maar belangrijker misschien wel: wordt dit niet een groot probleem van de ‘generatie einstein’, de hypertaskende nieuwe generatie, die onlangs onderwerp was van een NOVA-item of zijn zij juist degenen die hier heel goed mee om kunnen gaan en toch gewoon productief kunnen blijven? Het lijkt me haast onmogelijk en daarmee roept het de volgende vraag op: Wie is straks productiever, de vergrijzende massa die af en toe een gezonde weerstand heeft tegen het ‘bereikbaar zijn’ of de ultramobiel bereikbare generatie einstein?

Ik zou het nu niet kunnen inschatten, maar het lijkt mij wachten op de tegenbeweging, zoals we die ook hebben gezien bij de mobiele telefoons. De vraag is alleen wel in hoeverre mensen nog kunnen ontsnappen (lees: zichzelf kunnen afsluiten). Ik denk dat bedrijven hierbij een helpende hand kunnen bieden door een pragmatisch, maar rustgevend communicatiebeleid te voeren, waarin constante bereikbaarheid actief ontmoedigd wordt.

Maarja, hoeveel managers en ondernemers zullen er blij mee zijn dat hun medewerkers onder een gedeelte van hun werktijd ‘helemaal niet bereikbaar’ zijn ten behoeve van de productiviteit?

Op dit moment ben ik aan het uitzoeken of een plaatscloud van de gebruikers een nuttige toevoeging is. Waarschijnlijk wel, omdat ik uiteindelijk gevonden wil gaan worden onder ‘[sport] [team/speler/club] zoekt [team/speler/club] in [plaats]‘. En waarschijnlijk is het ook gewoon een ‘leuke’ toevoeging op de mainpage, mits het niet te groot wordt?

De vraag is alleen nog even: wat ga ik in de plaatscloud zetten?

• De woonplaatsen van alle gebruikers?
• De plaatsen van alle clubs?

Of misschien beide? Misschien als extra quicksearch optie, afhankelijk van de profielen die zijn aangemaakt: ‘zoek alle teams/spelers/trainers in [plaats]‘? Dat kan alleen op de persoonlijke pagina’s en de vraag is of dat iets toevoegt aan de al bestaande quicksearch opties.

En nog een extra gedachte: nadenkend over conversie, zit de site wel volgens het AIDA principe in elkaar of moet ik misschien elementen optimaliseren?