We streven naar het niveau van de beste van de wereld door keihard te trainen. Dag in, dag uit. Net als een piloot en een arts weten ze wat ze moeten doen, alleen dan met z’n zessen in een klein gebied van negen bij negen meter.

–Avital Selinger, coach Nederlands dames volleybalteam

Van Basten kan nog wel wat van deze instelling leren.

Omdat ik veel van open source diensten gebruik maak, vind ik dat het tijd is om eens iets terug te geven. Daarom heb ik besloten binnenkort de code van een van mijn projecten (SpelersMarkt) vrij te geven en uit te brengen onder een nader te bepalen open source licentie. Niet alleen omdat ik razend benieuwd ben naar wat dit zal doen voor de ontwikkeling van het project (waar ik zelf jammer genoeg steeds minder tijd voor heb), maar vooral omdat ik zélf ervaring wil opdoen met het proces.

Ik merk namelijk dat ik tegen een probleem aanloop, waar weinig techneuten, bloggers en guru’s echt aandacht aan besteden en je dus weinig over leest in de inmiddels bekende theorieën & mantra’s. Een probleem dat vooral te maken heeft met een gevoel, waardoor het de keus tussen open en gesloten voor organisaties enorm kan compliceren. Want hoewel iedereen ondertussen wel weet dat open de toekomst heeft, blijft het moeilijk om iets van waarde aan een totale vreemde te geven.

Nu zijn er in mijn ogen twee manieren om dit probleem op te lossen. Zo kun je eenvoudigweg iets zonder waarde weggeven. Niet bepaald constructief, maar je ziet het veel partijen nog wel eens doen. Het aantal wollige white-papers dat ik in mijn leven inmiddels gelezen heb dat overduidelijk geen echte waarde voor de publicerende partij representeert, maar enkel als marketingtool dient, is niet meer te tellen. Voor mij is die optie dus een no-go. Immers, als het geen waarde heeft, is het niet moeilijk om het weg te geven.

Wat ik graag wil is het probleem op een andere manier oplossen. Ik wil leren begrijpen hóe ik organisaties over de drempelvrees heen kan helpen om iets van zichzelf, iets van waarde, weg te geven. Niet door de waarde van hetgeen ze weggeven te verminderen, maar juist door ze het gevoel te laten ervaren dat ze iets waardevols weggeven. Dat ze voor even de controle los kunnen laten en niet bang zijn voor wat er gaat gebeuren. Ik wil kunnen laten voelen hoe het weggeven van iets waardevols een organisatie sterker maakt.

Dat is volgens mij namelijk de enige manier om openheid te verheffen tot meer dan een slimme marketing gimmick. De enige manier waarop organisaties echt leren omgaan met gevoelens van onzekerheid, die ze in deze sociale & verbonden wereld steeds vaker zullen gaan tegenkomen. Dat maakt ze intrinsiek niet alleen sterker, het maakt ze volgens mijn overtuiging in de toekomst ook meetbaar succesvoller.

Want in de toekomst geldt misschien wel meer dan ooit dat wie niet kan delen, zeker ook niet kan vermenigvuldigen.

Maar nu eerst even een klein wijntje

Op dit moment ben ik aan het uitzoeken of een plaatscloud van de gebruikers een nuttige toevoeging is. Waarschijnlijk wel, omdat ik uiteindelijk gevonden wil gaan worden onder ‘[sport] [team/speler/club] zoekt [team/speler/club] in [plaats]‘. En waarschijnlijk is het ook gewoon een ‘leuke’ toevoeging op de mainpage, mits het niet te groot wordt?

De vraag is alleen nog even: wat ga ik in de plaatscloud zetten?

• De woonplaatsen van alle gebruikers?
• De plaatsen van alle clubs?

Of misschien beide? Misschien als extra quicksearch optie, afhankelijk van de profielen die zijn aangemaakt: ‘zoek alle teams/spelers/trainers in [plaats]‘? Dat kan alleen op de persoonlijke pagina’s en de vraag is of dat iets toevoegt aan de al bestaande quicksearch opties.

En nog een extra gedachte: nadenkend over conversie, zit de site wel volgens het AIDA principe in elkaar of moet ik misschien elementen optimaliseren?