Wat tien maanden geleden begon als een simpel telefoontje tussen twee mensen, bereikte deze week zijn 1e hoogtepunt: de wePowder gids. Een high-end wintersportgids voor de echte freeriders onder ons. De beste gebieden, de mooiste routes en een hele hoop nuttige informatie voor vrije rijders met een passie voor de sneeuw.

En dit is pas het begin…

We streven naar het niveau van de beste van de wereld door keihard te trainen. Dag in, dag uit. Net als een piloot en een arts weten ze wat ze moeten doen, alleen dan met z’n zessen in een klein gebied van negen bij negen meter.

–Avital Selinger, coach Nederlands dames volleybalteam

Van Basten kan nog wel wat van deze instelling leren.

In samenwerking met selfmade meteoroloog Meteo Morris van de site Versesneeuw zijn we namelijk op Jaiku een winters weerkanaal gestart, dat iedereen rechtstreeks vanuit de bergen kan updaten én volgen. Een mooie gratis dienst, die de doelgroep van ons skimagazine waarschijnlijk erg zullen waarderen. Ik ben benieuwd hoe goed het gaat werken, maar mijn eerste indruk is positief.

• Seth Godin – The Big Moo
  

  33 of the world’s best business minds tackle one urgent question: What does it really take to make your organization remarkable? The Big Moo is a simple book in the tradition of Fish and Don’t Sweat the Small Stuff. Instead of lecturing you, it tells stories that stick to your ribs and light your fire. It will help you to create a culture that consistently delivers remarkable innovations.

• Malcolm Gladwell – Intuïtie
  

  In Intuïtie bekijkt Malcolm Gladwell het proces van besluitvorming van verschillende kanten en hij laat zien dat de snelle beslissing veel ingewikkelder is dan we dachten. Op basis van de nieuwste inzichten in de psychologie en de neurologie legt Gladwell uit hoe we erin kunnen slagen betere besluiten te nemen.

• Ton Boot – OverWinnen
  

  In deze verzameling columns komen tal van onderwerpen aan bod, van Boots visie op coaching en mentale begeleiding tot het gemeenschappelijke belang van sport en de pers, de laakbare houding van de politiek, de onbenutte mogelijkheden van sport als marketing middel, de buitensporige zelfverrijking van topmanagers, de omgang met relschoppers en de versnelde naturalisatie van Salomon Kalou. Hij geeft daarin ongezouten zijn mening en schroomt niet mensen te schofferen. Zijn grootste verwijten treffen minister Verdonk en staatssecretaris Ross-van Dorp. ‘Deze zou eigenlijk de belangen van de sport moeten verdedigen. Uit haar gedrag blijkt alleen maar minachting en desinteresse voor de sport’.

• Pieter Winsemius – Je gaat het pas zien als je het door hebt
  

  ‘Je gaat het pas zien als je het doorhebt’, het is zo’n typische Cruijff-uitdrukking waar je twee keer naar kijkt en dan om moet lachen. Cruijff was en is nog steeds een orakel. Voor sommigen een bron van wijsheid, voor anderen van kleurrijke, onbegrijpelijke taal. Maar over één ding is iedereen het eens: als succes de maatstaf is, is Johan Cruijff een leider. Leiders onderscheiden zich immers doordat zij het beste uit zichzelf en hun omgeving kunnen halen. Als speler en als coach stond Johan Cruijff aan de wereldtop.

  Dit boek kan gelezen worden als een verzameling van amusante, kleurrijke voetbalverhalen. Bovendien kan de lezer die daarvoor openstaat het een en ander leren van het handelen van Cruijff. Leiderschap wordt op een originele en eenvoudige wijze gedemonstreerd.

• René Tissen & Eimer Wieldraaier – Een goede keeper heeft altijd geluk
  

  Toeval bestaat niet in topsport. Het verschil tussen winnen en verliezen is kennis. In dit boek ontvouwen twintig toppers uit de Nederlandse sportwereld en andere deskundigen hun geheim.
  Waarom lukt hen waarin anderen niet slagen? Hoe verwerven en behouden zij hun voorsprong? De antwoorden zijn divers, maar zonder uitzondering prikkelend. En als zij één ding duidelijk maken, is het wel de grote overeenkomst tussen de sport en het bedrijfsleven.

Ik vind het altijd moeilijk om een dergelijke discussie te voeren, omdat de uitkomst steevast hetzelfde is: hoeveel argumenten iemand ook aandraagt vóór de trainbaarheid van strafschoppen, op een gegeven moment komt altijd dezelfde dooddoener. “Je kan niet trainen op de druk van een vol stadion.” Deze opmerking wordt dan gezien als het universele tegen-argument, waarmee de discussie ten einde is. Voetballers hoeven volgens deze redenatie niet te trainen op het nemen van strafschoppen, want dat heeft toch geen zin. Wat dat betreft is er een duidelijke analogie met het geloof te herkennen, want tja, “dat noemen ze nou geloof.” Ik vind het eerder een zwaktebod.

Ik vind het tegen-argument een belediging voor alle trainers en coaches en het teken dat iemand vooral zijn eigen sport niet serieus neemt. In iedere sport heb je te maken met controleerbare versus oncontroleerbare factoren. De truuk is, om je alleen maar op de controleerbare factoren te focussen. Daar kun je namelijk als sporter zelf wat aan doen. Al het andere is verpilling van (kostbare) energie en tijd. Het is niet voor niks dat bij toernooien de uitspraak: “ach, ik zie wel tegen wie we hierna moeten spelen, om kampioen te worden moeten we van iedereen kunnen winnen” als zelfverzekerd wordt gezien. Het is het teken van de ultieme focus op de controleerbare factoren. Het is ook niet voor niks dat teams vaak ten onder gaan op het moment dat ze proberen oncontroleerbare factoren alsnog te controleren. Wat overblijft is dan vooral een erg machteloos gevoel en een slecht excuus.

Maar goed, terug naar de strafschop. Zoals eigenlijk elk probleem bestaat de strafschop uit een controleerbaar deel (techniek) en een oncontroleerbaar deel (een keeper). Er is inmiddels wetenschappelijk aangetoond welke strafschop het best genomen kan worden, om tot een succesvol resultaat te komen. Dat is een typisch voorbeeld van een controleerbare factor. Als je als voetballer de bal met redelijke snelheid in de linkerbovenhoek jaagt, scoor je eigenlijk altijd, ongeacht wat de keeper doet. Door de controleerbare factor tot in perfectie te beheersen, kun je de invloed van oncontroleerbare factoren verkleinen of zelfs helemaal wegnemen.

Hetzelfde geldt dus ook voor druk. Het getuigt van weinig inlevingsvermogen om te stellen dat dit een zuiver oncontroleerbare factor is. In talloze assesments, militaire trainingen, pilotenopleidingen, politie-opleidingen, market-maker trainingen en specialistische medische opleidingen gebeurt namelijk nagenoeg niet anders. Door tientallen, misschien wel honderden simulatietrainingen te houden, worden heel veel mensen vrijwel dagelijks met druk geconfronteerd. Het resultaat is tweeledig: enerzijds vallen diegenen die niet tegen de druk bestand zijn dikwijls af, anderzijds leren alle anderen goed met de factor druk om te gaan. Hiermee is de factor druk controleerbaar geworden. Gelukkig maar, voor iedereen die regelmatig in een vliegtuig stapt of wel eens een chirurgische ingreep heeft gehad…

Wat kunnen we nu in algemene leren van het bovenstaande? Problemen bestaan eigenlijk altijd uit twee delen, een controleerbaar en een oncontroleerbaar deel. Hoe groter het controleerbare deel van het probleem, hoe eenvoudiger het probleem is op te lossen, maar hoe meer moeite (trainingen, opleidingen, etc!) je er doorgaans voor moet doen. Het oplossen van een probleem heeft dus voornamelijk te maken met twee zaken: analyse en inzet. Analyse is noodzakelijk om te onderkennen welk deel van het probleem je zelf in de hand hebt en vooral ook welk deel van het probleem je moet laten voor wat het is. Let hierbij op, er zijn vaak meer factoren controleerbaar dan je op het eerste gezicht zou denken. Succesvolle ondernemers bewijzen keer op keer dat een schijnbaar oncontroleerbare factor als ‘marktvraag’ best goed te controleren is. Inzet is nodig om vervolgens de controleerbare factor tot in perfectie te kunnen sturen. Laat je zo min mogelijk afleiden door de oncontroleerbare factoren. Het zijn eenvoudige excuses, maar je schiet er als mens helemaal niets mee op.

Of, om voor de laatste keer op die beruchte strafschoppen terug te komen, een prachtige uitspraak van Toon Gerbrands: “Als een strafschoppenserie een loterij is, moet je gewoon zorgen dat je meer lootjes koopt!” Rode kaarten zijn in dit geval duidelijk geen lootjes…

Maar nu eerst even een klein wijntje

Op dit moment ben ik aan het uitzoeken of een plaatscloud van de gebruikers een nuttige toevoeging is. Waarschijnlijk wel, omdat ik uiteindelijk gevonden wil gaan worden onder ‘[sport] [team/speler/club] zoekt [team/speler/club] in [plaats]‘. En waarschijnlijk is het ook gewoon een ‘leuke’ toevoeging op de mainpage, mits het niet te groot wordt?

De vraag is alleen nog even: wat ga ik in de plaatscloud zetten?

• De woonplaatsen van alle gebruikers?
• De plaatsen van alle clubs?

Of misschien beide? Misschien als extra quicksearch optie, afhankelijk van de profielen die zijn aangemaakt: ‘zoek alle teams/spelers/trainers in [plaats]‘? Dat kan alleen op de persoonlijke pagina’s en de vraag is of dat iets toevoegt aan de al bestaande quicksearch opties.

En nog een extra gedachte: nadenkend over conversie, zit de site wel volgens het AIDA principe in elkaar of moet ik misschien elementen optimaliseren?